Je lacht naar hem
en wilt zoveel zeggen.
Je verlangt zoveel,
veel meer dan wie dan ook.
Als hij opkijkt,
met die uitdrukking
van verwarring,
door de liefde
die je hem geeft,
blij maar verward.
Als jij naar beneden kijkt
om je tranen te verbergen,
pakt hij je gezicht vast
en kijkt je strak aan.
Hij zal van je blijven houden,
wat er ook zal gebeuren.
Hij zal je tranen wegvegen,
en je troosten als het moet.